Reblog: De jeugd en zijn fantasierijke roes
Reblog: De jeugd en zijn fantasierijke roes
Woodstock staat symbool voor de tegencultuur van de jaren 60 en 70. Deze tegencultuur werd gezien als het verlangen naar een ander mensbeeld en een andere manier van leven. Een levenswijze die geïnspireerd werd door de idealen van authenticiteit en zelfontplooiing (Doorman,2004).
Kijkend naar de huidige samenleving kunnen we stellen dat we nog steeds in de Romantiek leven. Onze cultuur is gedreven door verlangen naar echtheid. De jeugd uit de twintigste eeuw past op zijn eigen manier het idee van de Romantiek toe om te ontkomen aan de maatschappelijke conventies. Er zijn dan ook veel jeugdculturen waarin de antiburgerlijke en de romantische trekjes te herkennen zijn, zoals ook het geval was binnen Woodstock. Een voorbeeld van deze jeugdculturen is de Hip Hop cultuur. Hip Hop kan gezien worden als de tegencultuur van deze generatie. Deze muzieksoort wordt gezien als propaganda middel. Binnen de Hip Hop cultuur worden rapmuziek geschreven en beluisterd als protest tegen onder andere armoede en criminaliteit, welk vervolgens wordt geprojecteerd door overdadige rijkdom in de videoclips. Door het luisteren naar Rap muziek proberen jongeren hun onderdrukte gevoelens te uiten en zich te onderscheiden door hun eigen identiteit, waarden en normen. De teksten van Rap muziek weerspiegelen die ideale wereld, waarmee de jongeren proberen te ontsnappen aan hun dagelijkse bestaan. Door afstand te nemen van de dominante cultuur vormen deze tegenculturen het politiek wapen, waarmee ze revolutie willen ontketenen. Op deze manier proberen jongeren op hun eigen manier zich een betere wereld te verbeelden.
Aylin Bekil
331395
Literatuur
M. Doorman (2004). ‘Woodstock en de zwanenzang van het romantische leven’. De romantische orde. Uitgeverij Bert Bakker: Amsterdam, 49-72.
